وای خدا تب و لرز دارم بد جوری از دیروز ظهر تا حالا هم هیچی نخوردم اتوبوس هم نگه نمی داره دارم میمیرم دیگه اتفاقایی که تو این سفر افتاد و ... به جای خود هوووف

باختم جان در هوای او،غلط کردم غلط ساختم جان را فدای او،غلط کردم غلط          

پرواز بدون بال و پر میخواهم یک گوشه ی چشم یک نظر میخواهم ای کاش برای تو بمیرم روزی من یک بدن بدون سر میخواهم

چشم ها را باید شست جور دیگر باید دید ... .. همه ی آدمیان مثل هم نیستند        

مواظب دلم نبودم

که این بلا سرش اومد

بارم و سفت نچسبیدم تا

غریبه آخرش اومد

قول داده بودم به خودم غیر

تو راه ندم توی دلم

اما

بازم زدم زیر قولم

کی غیر تو هوامو داشت؟

تو تنهایی صدامو داشت؟

دستشو رو سرم میذاشت؟

یا حبیب من لا حبیب له یا مجیب من لا مجیب له     کاش میشد زندگی را قاب کرد... ..        

پنجشنبه شب حالم گرفته بود بدجور دیدم امشب سیدرضا هم برنامه داره گفتم چی بهتر از این میرم هیئت یکمی خالی میشم خلاصه آماده شدم با اسنپ رفتم تا دم هیئت رفتم تو هنوز سخنرانی بود نشستم گوش دادم خیلی خوب سخنرانی کرد آخراش داشت وصل میکرد به روضه که رشته کلام از دستش در رفت و به روضه وصل نکرد خلاصه سخنران از رو صندلی بلند شد تا بیاد پایین و سید رضا هم بلند شد که بیاد و بره مداحی کنه اومد روی صندلی بشینه چراغارو خاموش کردن یهو سید رضا گفت خاموش نکنین من گفتم براچی؟!!حتما میخواد اول یکمی حرف بزنه بعد دیدم شروع کرد به خوندن مداحی و روضه نمیخوند داشت مدح و مولودی میخواست بخونه منو بگو.... خنده ام گرفته بود خخخخخ پیش خودم میگفتم من اومده بودم گریه کنم،حالا مولودی و باید دست بزنن خخخخخ داشت مدح از حضرت علی میخوند گفتم حضرت علی حتما میخواستن به جای گریه با خنده و شادی ازم پذیرایی کنن و اینجوری سبک بشم خلاصه اونجا من هی به این فکر میکردم و خنده ام میگرفت خخخخ

دست بیعت به شهید و آرمانش نزدیم اون چیزی که اونا خواستن ما هرگز نشدیم اونجا با ذکر حسین شبونه معبر میزدن همه جا جار میزدن غلام ابن الحسنن ذکر یابن العسکری از لبشون کم نمیشد غیر یا مهدی چیزی به دردا مرحم نمیشد اینجا کم کم خاطراتو از تو ذهناش میبرن دیگه حرفی از شهید تو مجلیا نمیزنن اونجا ناله میزدن چرا آقامون نمیاد حال جبهه خبر از حضور آقامون میداد اینجا خون به قلب ناز مهدی زهرا شده صوت موسیقی طنین اندازِ محفل ها شده اونجا کرخه و دو کوهه جنت جانبازا بود جز و مد و رود دز مبهوت اشک چشما بود اینجا با زخم زبون جانباز و تحویل میگیرن همه ی عزت و تو ثروت و تحصیل میبینن اونجا سربند ابوالفضل به همه توون میداد بسیجی با لب تشنه لب دریا جون میداد اینجا غیرت میدن و عشق به تمدن میخرن با حجابِ بی حجاب دم از تمدن میزنن اونجا رفتن روی مین که دنیا رو رها کنیم درد بی درمون دنیا،دوستی رو دوا کنیم اونجا زیر برف و بارون توی سنگرای سرد اینجا ویلا و تجمل رو دلا نشونده درد

بازگرد بازگرد به سوی پروردگارت ای نفس مطمئن      

و چه خوب یاوری است حیف که هنوز او را نیافته ام     وَ إِنْ تَوَلَّوْا فَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ مَوْلاکُمْ نِعْمَ الْمَوْلي‏ وَ نِعْمَ النَّصيرُ